نكند و لقمه بزرگ برنگيرد و زود فرو نبرد و بسيار در دهان نگاه ندارد و انگشت نليسد و بالوان طعام نظر نكند و طعام نبويد و نگزيند و اگر بهترين طعام اندك بود بر آن ولوع ننمايد و آن را بر ديگران ايثار كند و دسومت بر انگشت نگذارد و نان و نمك تر نكند ، و در كسى كه با او مؤاكله كند ننگرد و در لقمهء او نظر نكند و از پيش خود خورد و آنچه به دهان برد مانند استخوان و غير آن بر نان و سفره ننهد و اگر در لقمه استخوانى يا موئى بود چنان از دهان بيفكند كه غيرى وقوف نيابد . و آنچه از ديگرى متنفر يابد ارتكاب نكند و در پيش خود چنان دارد كه اگر كسى خواهد كه بقيهء طعام او تناول كند از آن متنفر نشود و چيزى از دهان و لقمه در كاسه و سفره و نان نيفكند . و پيش از ديگران بمدتى دست باز نگيرد بل اگر سير شده باشد تعلل نمايد تا ديگران نيز فارغ شوند . و اگر آنجماعت باز گيرند او نيز باز گيرد اگرچه او گرسنه بود مگر در خانهء خود يا بموضعى كه بيگانگان نباشند . و اگر در ميان طعام به آب حاجت افتد به نهيب نخورد و آواز از دهان و حلق بيرون نيارد . و چون خلال كند باطرفى شود و آنچه به زبان از دندان جدا شود فرو برد و آنچه بخلال بيرون آرد بموضعى افكند كه مردم نفرت نگيرند و اگر در ميان جمعى بود در خلال كردن توقف نمايد و چون دست شويد در پاك كردن انگشتان و اصول ناخنان جهد بليغ كند . و همچنين در تنقيهء لب و دهان و دندان ، و غرغره نكند و آب دهان در طشت نه افكند و چون آب از دهان بريزد بدست بپوشد و در دست شستن سبقت نكند بر ديگران .